Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



zaterdag 9 maart 2013

Sywert van Lienden over Mijn idee voor Nederland, 21 juni 2012



Nieuwe organisatie van het Nederlandse bestuurlijk bestel

Yoeri Albrecht, directeur van De Balie, noemt Mijn idee voor Nederland zijn favoriete programma reeks. Hij staat voor een oude geografische kaart van Nederland, waarop de toekomst een blinde vlek is. De samenleving bestaat slechts uit gestolde ideeën. Hij nodigt Sywert van Lienden, oud-voorzitter van LAKS, uit zijn ideeën met Nederland op het toegestroomde publiek los te laten. Dat doet Sywert in CDA-jasje, PvdA-broek en met een VVD-das.

Sywert heeft last van pollen, noemt Nederland een prachtig land, zeker vanuit de ruimte gezien, maar met een politieke organisatie die niet meer van deze tijd is. In de laatste tachtig dagen heeft hij met de jongerenbeweging G500 geprobeerd de politiek op congressen wakker te schudden. Hun programma van tien ideeën is bedoeld om de band tussen jong en oud in stand te houden. Door een activistische opstelling dringt men binnen in de oude structuren.

Van Lienden vergelijkt de noodzakelijke democratische revolutie met de industriële revolutie waarover Jules Verne schreef in De reis om de wereld in tachtig dagen. Hoofdpersoon Phileas Fogg komt op de tachtigste dag in Londen aan. Hij denkt dat hij een dag te laat is maar hij is de datumgrens overgestoken en daarom precies op tijd. In onze tijd gaan de veranderingen net zo hard als toen. Internet heeft de wereld veroverd. De politieke crisis wordt door de economische toestand versterkt. Partijen zijn op zoek naar macht en niet naar oplossingen. In muffe zaaltjes worden door enkelingen programma’s bekokstoofd. Door de partijdiscipline wordt het geweten van individuen geweld aangedaan. Van Lienden spreekt des Kabouters van een rotte boom die gekapt moet worden.

Sywert ziet drie kloven in het politieke landschap: tussen jong en oud, tussen laag en hoogopgeleid en tussen stad en platteland. Die kloven zien we terug binnen de drie grootste politieke partijen. In het CDA bestaat een kloof tussen stad en platteland, in de PvdA tussen zelfstandig en zielig en in de VVD tussen arm en rijk. Op de woningmarkt en de banenmarkt is de ongelijke verdeling van de welvaart duidelijk zichtbaar. Ouderen zitten op hun geld in plaats van zich zorgen te maken over de toekomst van het land.

Sywert wil oplossingen weer politiek maken. Door een herdefinitie van politieke partijen. Het land heeft nieuwe ideeën nodig. Hij wil een prijsvraag uitschrijven over onderwerpen die aangepakt moeten worden. Daarbij onderscheidt hij het wat en het hoe. Het parlement is de baas die de vragen van het wat uitvoert, maar zich afzijdig houdt van het hoe. Dat dient te worden uitgevoerd door de bedenkers die de regering vormen. Sywert noemt het voorbeeld van de hypotheekrenteaftrek waarover al twintig jaar wordt gesteggeld. Het idee dat er iets aan moet gebeuren wordt gedragen door een meerderheid maar er gebeurt niets omdat men het niet eens is over het hoe.

Een van de ondervragers is Dennis Wiersma, de schrandere voorzitter van FNV Jong, Hij zegt dat de politiek gevoed wordt door belangen en dat het een illusie is te denken dat beslissingen rationeel tot stand komen. Er is juist sprake van maatschappelijke strijd. In onze maatschappij gunt men elkaar niet veel meer. Hij spreekt van een borderline maatschappij, waarin stemmingswisselingen aan de orde van de dag zijn.
Als burgers volwaardig worden aangesproken, zijn zij redelijk, meent Sywert.

Chris Rutenfrans, een vaste bekende in het programma, schrok van het omhakken van bomen, het uitroeien met wortel en al en vreest dat Van Lienden het democratische spel met coalitie en oppositie wil afschaffen. Men kan geen man uit één stuk zijn. Je maakt vieze handen. Je kunt de parlementaire strijd niet uitbannen.
Sywert antwoordt dat iedereen bij hem in de coalitie zit en dat de burger iedere paar jaar kan stemmen over de voortgang van de onderwerpen die uitgediept worden. Hij ziet een gedeeld belang. Hij wil meer samenwerken dan botsen zoals nu gebeurt en zoeken naar gedeelde belangen. De codificerende werking van de politiek heet zoiets.

De zaal is niet overtuigd dat het wat en het hoe veel anders is dan in het huidige parlementaire bedrijf. Ideeën laten uitvoeren door amateurs leidt al gauw tot mislukkingen. Politiek is ook een ambacht.
Sywert geeft toe dat de mate van betrokkenheid van invloed is op de bijdrage, maar bij de G500 is er wel sprake van een grotere interactiviteit. Hij zou graag mensen als Herman Wijfels in het kabinet zien.

Hier de tien punten van de G500. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen