Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



woensdag 8 oktober 2014

Menno Schilthuizen over Darwins Peepshow, VPRO-Boeken, 5 oktober 2014



Grote verschillen in geslachtsorganen van soort tot soort

Bioloog Menno Schilthuizen werkt in Naturalis en heeft zich verdiept in de vraag waarom de geslachten van de verschillende soorten zoveel verschillen. Zijn antwoord heeft hij vastgelegd in het boek Darwins Peepshow met als ondertitel Wat geslachtsdelen onthullen over evolutie, biodiversiteit en onszelf.

Wim Brands gaat eerst terug naar Darwin. Waarom besteedde die geen aandacht aan de geslachtsorganen?
Volgens Schilthuizen kwam dat door de Victoriaanse tijd. Hij was niet netjes om daarover te schrijven. Zijn dochter liep eens door een bos en zag een paddestoel met een eikelachtige vorm. Ze wilde dat die soort werd uitgeroeid, omdat die kwetsend zou zijn voor de ziel van onschuldige maagden.

Brands springt naar het jaar 1979 toen Jonathan Wagner zijn onderzoek publiceerde over de voortplanting van waterjuffers. Hij had ontdekt dat het mannetje met zijn penis eerst het sperma van zijn voorganger weghaalde. Hij was de eerste die beschreef dat de voortplanting niet alleen functioneel was.

Brands vraagt waarom dit niet eerder gebeurd was.
Schilthuizen zegt dat er wel over seksuele selectie geschreven is, ook door Darwin, maar dat deze pas in de jaren zestig werd onderzocht. Het werd duidelijk dat er een enorme diversiteit was aan geslachtsverschillen. Het bleek dat vrouwtjesvogels wel opmerken of een man aantrekkelijk is.

Brands refereert aan het eendenverhaal in de Verenigde Staten.
Schilthuizen legt uit dat eenden elkaar vaak verkrachten, maar dat het vrouwtje wel bij machte was om dat te verhinderen als ze dat zou willen. Maatschappelijk was dit gegeven nogal controversieel. Een conservatieve journalist vroeg zich af of er zoveel overheidsgeld in dit soort onderzoek gestoken moest worden. Hijzelf heeft zich gespecialiseerd in kever onderzoek. Er zijn wel vierduizend soorten kevers, die soms moeilijk uit elkaar te houden zijn, al blijken ze goed te determineren op grond van hun geslachtskenmerken.

Brands speelt het spelletje roept u maar en begint met de haai (al komt hij daarmee niet verder).
Schilthuizen zegt dat in de jaren zeventig voor het eerst de paring van haaien is waargenomen. Het mannetje heeft twee penissen met een sifonzak gevuld met water, waarmee hij het vrouwtje eerst een vaginale douche geeft, hetgeen dezelfde functie heeft als bij de waterjuffers.

Brands moet denken aan het onderzoek over het orgasme bij de vrouw, dat een manier is van anticonceptie.
Volgens Schilthuizen is de functie hiervan nog steeds een mysterie, maar gebleken is dat de kans op zwangerschap veel groter is als man en vrouw gelijktijdig een orgasme hebben tijdens de copulatie. Het lichaam van de vrouw houdt de sperma van de man dan beter vast.

Brands toont een aantal potten met inhoud die op tafel staan, onder andere van een varkenspenis met de vorm van een kurketrekker uit een slachterij in Brabant. Om de kunstmatige inseminatie te verbeteren maakte men ook een pipet in deze vorm.
Er staat ook een kunstwerk van de Columbiaanse Maria Cardoso die door geslachtsorganen geïnspireerd wordt. Ze toont daarmee hun vormenrijkdom. Ook Schilthuizen kan opgewonden raken van bijzondere geslachtsorganen van zijn kevers, hetgeen Brands tot de uitspraak brengt dat een bioloog pas echt de schoonheid van de natuur ziet.

Op de vraag van Brands waarom dit soort onderzoek nog steeds weinig gedaan wordt, antwoordt Schilthuizen dat we weliswaar opener zijn, maar dat de preutse geest nog steeds in ons zit. Wellicht ook een aardig onderwerp om te onderzoeken.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen