Welcome, reader! According to Antony Hegarty in this second decade of the new century our future is determined. What will it be? Stays all the same and do we sink away in the mud or is something new coming up? In this blog I try to follow new cultural developments.

Welkom, lezer! Volgens Antony Hegarty leven we in bijzondere tijden. In dit tweede decennium van de eenentwintigste eeuw worden de lijnen uitgezet naar de toekomst. Wat wordt het? Blijft alles zoals het is en zakken we langzaam weg in het moeras van zelfgenoegzaamheid of gloort er ergens iets nieuws aan de horizon? In dit blog volg ik de ontwikkelingen op de voet. Als u op de hoogte wilt blijven, kunt u zich ook aanmelden als volger. Schrijven is een avontuur en bloggen is dat zeker. Met vriendelijke groet, Rein Swart.

Laat ik zeggen dat literaire kritiek voor mij geen kritiek is, zolang zij geen kritiek is op het leven zelf. Rudy Cornets de Groot.

Do not go gentle into that good night, Old age should burn and rage at close of day; Rage, rage against the dying of the light. Dylan Thomas.

Het is juist de roman die laat zien dat het leven geen roman is. Bas Heijne.

In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes.



maandag 16 februari 2015

Hendrickje Spoor over Vader en dochter, VPRO – Boeken, 15 februari 2015



Schrijven vanuit de bron

De autobiografie van Hendrickje Spoor over verhouding met haar vader heeft als ondertitel Het verhaal over een opvoeding en is volgens de omschrijving een openhartige, soms pijnlijke, maar meest ontwapenende en menselijk portret van haar vader André Spoor, voormalig hoofdredacteur van de NRC, zijn huwelijk en hun gezin in een uitgesproken liberaal, artistiek en intellectueel milieu.

Volgens Wim Brands leest het autobiografische boek als een roman. Hij vraagt haar waarom ze dit schreef.
Spoor miste haar vader en kwam op deze manier dicht bij hem. Het is het verhaal van hun vriendschap. Het boek kon geen roman worden want dat genre vindt ze vervelend. Het echte fascineert haar, het bedachte niet. Het zou ook niet fair zijn haar haar vader als romanfiguur af te beelden. Het gaat uit van engagement en liefde. Haar vader was authentiek in de zin dat hij bij zichzelf bleef, al had hij merkwaardige eigenschappen, waarover we verder niets horen.

Brands gaat verder met de opvoeding van Spoor en de relatie tussen haar ouders.
Spoor vertelt dat haar moeder een kunstschilder was en alcoholiste, die in therapie ging bij de controversiële Henk Jurriaans. Ze noemt haar moeder, die uit een gesloten katholiek nest kwam en artistiek begaafd was, een getormenteerde persoonlijkheid. Ze vond het moeilijk haar kunstenaarschap gestalte te geven.

Brands zegt nogal plompverloren dat haar vader zich aan de au-pair vergreep.
Spoor nuanceert dat beeld. Haar vader was geen seksmaniak. Ze zag een keer dat hij in een wilde omhelzing met de au-pair was.

Brands vraagt naar haar problematische jeugd.
Volgens Spoor lag het ook wel aan de generatie van haar ouders, die gek deden, de vrijheid namen op seksueel gebied en experimenteerden met hun huwelijk. Als kind keek anders tegen de dingen aan. Ze observeerde om te overleven. Op haar tiende kwamen ze terug uit de Verenigde Staten. De overgang was moeilijk, vooral sociaal. Ze nam vanaf dat jaar afstand, zo herinnert ze zich van een vakantie in de buitengewoon mooie Franse natuur. Op de middelbare school had ze het moeilijk. Ze vluchtte weg in Oscar Wilde en schreef korte, bevreemdende verhalen waarin angst een grote rol speelde.

Brands memoreert dat ze brieven van haar vader aan haar in het boek heeft opgenomen, die op een hele intieme relatie duiden.
Spoor zegt dat die relatie begon nadat haar ouders op haar tiende scheidden. Ze voelde zich meer op haar gemak bij haar vader dan bij haar moeder. Hij hield net als zij van lezen en schrijven. De adviezen die haar vader aan haar vroeg, ervaarde ze als normaal. Als kind hoort men bij de ouders. Later ervaarde ze de beklemming van de verhouding.  

Brands vraagt of ze tijdens het schrijven wel eens twijfelde over haar schaamteloosheid.
Spoort ontkent dit, al was het soms moeilijk iets te beschrijven, zoals haar leugen tijdens een televisieuitzending van de IKON in een programma over gescheiden ouders, waarin zij beweerde dat haar vader haar moeder sloeg, terwijl hij zoiets nooit deed. Ze was toen tien jaar oud en zei dat waarschijnlijk omdat ze wilde opvallen.

Brands vraagt zoals vaker naar haar belangrijkste ontdekking tijdens het schrijven.
Spoor antwoordt dat ze zich heeft losgemaakt, haar zo zijn heeft gevonden.

Brands moest tijdens het lezen denken aan de dagboeken van Hans Warren.
Spoor aan Paul Leautaud. De autobiografie is in Frankrijk meer geaccepteerd als literair genre. Het schrijven over jezelf was ook de bron waar het schrijven uit voortkomt.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen